|
|
|
|
|
آتش را با دستهایم گرم می کردم وقتی که چشم هایم به افق های با تو زیستن امیدوار خیره گشته بود اکنون حس یخبندان ابدی را نه آتش درون من ونه جهنمی که زندگی را طعمه خویش کرده است کاهش نمیدهد چه چیز نابود گشته است ؟
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت توسط آرش
|
|
||