| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
سکوتم را ناامیدانه می شکنم نا امیدانه ترا صدا می کنم نا امیدانه سکوت می کنی بعید نیست امیدی ما را به تحمل نا امیدی امیدوار کرده است .
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388ساعت توسط آرش
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
آرام تر از خواب نسیم نیمه حاضر هیچکس ... گندم مظاهری دیوار سکوت توکا نیستانی انجا که پیاده...... آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM < |
||