اکنون

پاسی از شب گذشته است

دلم

همان بی قرار همیشگی

مرا بیدار کرده است

می خواهد کمی به آنچه می خواهد بیندیشم

و تنها وعده اش

نوشیدن چای کهنه دم مانده از دیروز

روی میز صبحانه است

صبح می شود

چای یخ زده

مثل تمام زندگی

نیمه تمام

روی میز رها شده است